Betrokkenheid van belanghebbenden

Het principe ‘betrokkenheid van belanghebbenden’ bepaalt dat de rapporterende organisatie haar stakeholders moet identificeren. Het verslag moet zo goed mogelijk beantwoorden aan hun informatievraag.

Het betrekken van stakeholders bij het identificatieproces van relevante onderwerpen is verplicht. Samen met hen worden de onderwerpen vastgesteld die in de rapportage moeten terugkomen. Dat moet met zorg gebeuren, want een verkeerde keuze kan ertoe leiden dat het rapport niet goed aansluit en dus geen representatief beeld geeft aan alle stakeholders.

Een permanente en goed opgezette stakeholderdialoog is een goede methode om belangrijke en relevante duurzaamheidskwesties te identificeren en te monitoren. Ieder bedrijf heeft in de praktijk zijn eigen aanpak om die dialoog vorm te geven. Veelgebruikte middelen zijn :

• forums
• rondetafeldiscussies
• persoonlijke interviews met (individuele) stakeholders
• enquêtes

Ook kan een bedrijf ervoor kiezen een comité te benoemen ter beoordeling van het verslag. In enkele maatschappelijke jaarverslagen krijgen kritische stakeholders zelfs ruimte om hún visie op de gepresenteerde feiten te geven.

Materialiteit

Het materialiteitsprincipe gaat vooral over het maken van een duidelijke en onderbouwde keuze van de onderwerpen waarover men rapporteert. Daarbij gelden drie criteria:

• het bedrijfsbelang
• het belang van stakeholders
• de impact die een bedrijf heeft op de onderwerpen

Als een onderwerp op de drie criteria hoog scoort, hoort het uitgebreid behandeld te worden in het duurzaamheidsverslag. Zaken die op een of twee van de drie criteria lager scoren, kunnen bijvoorbeeld behandeld worden op de website. Dit zijn onderwerpen die bijvoorbeeld maar voor één stakeholder relevant zijn, of zaken waarop het bedrijf nauwelijks invloed kan uitoefenen. Door alle denkbare onderwerpen te plotten op deze drie criteria ontstaat een zogenaamde materialiteitsindex.